از حادثه جهان زاينده مترسوز هرچه رسد چو نيست پاينده مترساين يکدم عمر را غنيمت میداناز رفته مينديش وز آينده مترسمولانا.Link to artist's webpage. آرام، آهسته، پیوسته.امسال باید آگاه باشم که از این سه صفتِ در کنارِهم بسیار شایسته به هیچ وجه تخطی نکنم.همه در حال دوییدن هستن گویا،ولی من میخوام سرعت کم کنم....و ما توفیقی الا بالله (اینو دیشب یاد گرفتم )خدایا ببینم چقدر آرامش و وقار سرازیر میکنی به وجودِ من و تک تکِ اعمال و رفتار و وجنات و سکناتم؛ چون زور زدن من کافی نیست.

گیری افتادما.قشنگ سالی که تصمیم گرفتم به سوی هیچ کجا راهمو بگیرم برم،توی گروهی قرار گرفتم که خیلی پیگیر کتاب صوتی قانون جذب و این چیزا گوش میدن و باید بشینی از اهدافت براشون صحبت کنی.روز آخر نتونستم تحمل کنم، آخراش یهو اومدم بیرون رفتم توی دستشویی نفس بکشم.فکر نمیکردم یه روز توی همچین موقعیتی قرار بگیرم؛یاد این کلیپای اینستاگرام افتادم که طرف مثلا درونگراس، وسط مهمونی پناه میاره به دستشویی یه نفس تازه کنه،منتها من رفتم تو دستشویی نه به اون دلیل،برای اینکه دیگه بیشتر نشنوم بقیه خزعبلاتی رو که داشتن بحث میکردن.واسه اونا قند و عسله البته،واسه من سَم....سیستم باوری که توش انشاالله، ماشاالله و لااله الاالله هست،از نظر من با سیستم قانون جذب جور در نمیاد .واقعا درک نمیکنم؛اینکه یارو از یه طرف میگه: ان شاالله که میشه،از اون طرف میگه: اگه باور داشته باشی که میشه و میرسی، حتما میشه و میرسی.از اون طرف میگه: تسلیمیم به اراده و حکمت خدا،از یه طرف دیگه خیلی پیگیر، عبارت تاکیدی میخونه که حتما بشه اونی که دلش میخواد بشه..

"روییدن وظیفه ایست که بهار بر شانه هایم گذاشته؛جوانه زدن و شکفتن و گل دادن شغل من است.هزاران درخت بی برگ و بار دارم که باید شکوفه بارانشان کنم.".-عرفان نظرآهاری..فشار از درون،فشار از بیرون،و فرصتِ بودنی که هی کم و کمتر میشهو نگرانی از اینکه آیا به هرچیزی که باید، به اندازه توجه و رسیدگی میکنم؟.اگه همین الآن مرگ بیاد جلوم بگه: "وقتِ رفتنته"، چیکار کنم؟؟من کلی کارِ نکرده دارم،کلی کارِ نکرده یِ درونی؛از شکستن و خراب کردن، تا دوباره ساختن و کاشتن و رشد دادن........."هر یک از ما دوان دوان از زمان خارج میشویم. مقدار آینده ای که پیشِ رو دارم تا از آن لذت ببرم، پیوسته کوچک و کوچکتر میشود."-کتاب وزن چیزها